Opis przypadku

Ospa wietrzna błędnie rozpoznana jako kontaktowe zapalenie skóry

Lek. Dorota Mehrholz

Dr hab. med. Wioletta Barańska-Rybak

Katedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Gdański Uniwersytet Medyczny

Adres do korespondencji: Dr hab. med. Wioletta Barańska-Rybak, Katedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Gdański Uniwersytet Medyczny, ul. Kliniczna 1a, 80-402 Gdańsk

Ospa wietrzna jest infekcją wirusową typową dla wieku dziecięcego. Zakażenie jest wywołane wirusami z grupy herpes zoster. Choroba na ogół ma dość typowy przebieg, choć zdarza się, że objawy są mniej charakterystyczne, co znacznie utrudnia postawienie prawidłowego rozpoznania.


Uważa się, że ospa jest jednorazową infekcją. Istnieje kilka podtypów wirusa, jednak przeciwciała wytwarzane podczas kontaktu z jednym z wirusów zapewniają ochronę przed ponowną infekcją innymi typami wirusa ospy. Diagnostyka ospy najczęściej nie sprawia problemu ze względu na charakterystyczny obraz kliniczny. Opisano przypadek dwuletniej dziewczynki, u której ospę pierwotnie rozpoznano jako kontaktowe zapalenie skóry spowodowane przez miękki opatrunek ortopedyczny. Leczenie ospy jest głównie objawowe, jednak w ciężkich przypadkach stosowane jest leczenie przeciwwirusowe. U opisywanego dziecka zastosowano acyklowir, miejscowo puder wysuszający oraz żel z octenidyną.

Opis przypadku

Do gabinetu lekarza dermatologa zgłosiła się mama z dwuletnim dzieckiem. Dziewczynka została skierowana na konsultację przez lekarza ortopedę z podejrzeniem kontaktowego zapalenia skóry (ryc. 1). Wcześniej była leczona miękkim opatrunkiem ortopedycznym z powodu złamania obojczyka. Po siedmiu dobach wystąpił świąd w miejscach przylegania opatrunku. Mama zauważyła zmiany skórne o charakterze drobnych plamek, które początkowo były zlokalizowane w miejscach kontaktu z opatrunkiem. W drugiej dobie wykwity zaczęły ewoluować w kierunku grudek i pęcherzyków, zajmując również skórę poza miejscem przylegania opatrunku. Zdjęto opatrunek ortopedyczny. Podczas wizyty w gabinecie dermatologicznym największe nasilenie zmian stwierdzono w miejscu przylegania opatrunku, ponadto pojedyncze plamki i grudki, a także pęcherzyki na głowie oraz śluzówkach jamy ustnej. Dziecko gorączkowało do 38,5°C. Rozpoznano ospę wietrzną. Zlecono acyklowir w dawce 100 mg podawany przez 7 dni 5 razy dziennie, następnie przez kolejne 7 dni 3 razy dziennie. Miejscowo zastosowano (rano i po południu) puder płynny zawierający: talk, tlenek cynku oraz taninę. Na noc zalecono smarowanie chorobowo zmienionej skóry żelem z octenidyną w celu prewencji nadkażenia bakteryjnego. Następnego dnia dziewczynka gorączkowała do 39°C, wtedy też pojawiły się nοwe wykwity. Po dwóch dobach leczenia gorączka spadła, nie obserwowano powstawania nowych zmian skórnych (ryc. 2). W kolejnych dobach obserwowano ewolucję wykwitów w kierunku nadżerek i strupków (ryc. 3). Po 15 dobach leczenia na skórze pozostały zmiany pozapalne (ryc. 4).

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Dyskusja

Zaprezentowany przypadek jest interesujący ze względu na nietypową lokalizację wykwitów. Zwykle zmiany skórne pojawiają się na linii włosów i twarzy, skąd [...]

Diagnostyka różnicowa ospy na podstawie opisów przypadków z literatury

Ospa jest chorobą o stosunkowo charakterystycznym przebiegu klinicznym i diagnostyka nie stanowi problemu, dlatego też w wielu podręcznikach diagnostyka różnicowa ospy jest [...]

Podsumowanie

Diagnostyka różnicowa chorób wysypkowych wymaga zebrania dokładnego wywiadu chorobowego oraz rzetelnie wykonanego badania przedmiotowego.