Opis przypadku

Objaw Raynauda u 31-letniego mężczyzny

Lek. Karolina Górska

Dr hab. med. Aneta Szczerkowska-Dobosz

Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Gdański Uniwersytet Medyczny

Adres do korespondencji: Lek. Karolina Górska, Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Gdański Uniwersytet Medyczny, ul. Kliniczna 1a, 80-402 Gdańsk

Objaw Raynauda (OR) jest czynnościową angiopatią, najczęściej dotyczącą palców rąk i stóp. Choroba Raynauda to inaczej pierwotny objaw Raynauda, który uznaje się za idiopatyczny. Zespół Raynauda (wtórny objaw Raynauda) towarzyszy innym schorzeniom. Najczęstszym czynnikiem wywołującym objawy jest ekspozycja na zimno. Charakterystyczny obraz kliniczny zwykle umożliwia szybką diagnozę. Głównym sposobem zapobiegania objawom jest unikanie czynników prowokujących. Jedynie przypadki o cięższym przebiegu wymagają leczenia farmakologicznego. Antagoniści kanału wapniowego są najczęściej stosowaną formą terapii.

Miejscowe zaburzenie ukrwienia kończyn jako wynik zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego po raz pierwszy opisał w 1862 roku francuski lekarz Maurice Raynaud[1] i właśnie od jego nazwiska dzisiaj nazywamy objaw, którego patofizjologia wciąż nie jest do końca poznana. Za najbardziej prawdopodobny mechanizm uznaje się zwiększenie zdolności skurczu i zmniejszenie możliwości rozkurczu naczyń, zaburzenie ich struktury oraz koagulopatię. Za dodatkowe czynniki mające udział w rozwoju objawu Raynauda (OR) uważa się m.in. tlenek azotu, endotelinę-1, α-2-adrenoreceptor, peptyd zależny od genu kalcytoniny (CGRP), wolne rodniki oraz stres oksydacyjny. Znajomość wspomnianych czynników ma istotne znaczenie w poszukiwaniu substancji mogących mieć zastosowanie w terapii celowanej.[2]

Objaw Raynauda najczęściej występuje u młodych kobiet, według danych literaturowych dotyka ok. 3-5 proc. populacji ogólnej, zależnie od regionu. Zdecydowana większość przypadków dotyczy pierwotnego OR.[3,4,5] W diagnostyce różnicowej uwzględnia się erytromelalgię oraz akrocyjanozę.[6]

Głównym czynnikiem wywołującym objawy choroby Raynauda jest ekspozycja na zimno.[5] Ze wzrostem ryzyka pojawienia się choroby wiążą się: młodszy wiek, płeć żeńska, czynniki genetyczne, palenie papierosów, skłonność do zaburzeń nerwicowych oraz str...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

OPIS PRZYPADKU

31-letni pacjent zgłosił się do Poradni Dermatologicznej Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku z powodu okresowych zmian zabarwienia skóry i zaburzeń czucia [...]

OMÓWIENIE

Nie ma powszechnie zaakceptowanego podziału OR. Najczęściej powtarzającą się w piśmiennictwie klasyfikacją jest definiowanie objawu Raynauda jako pierwotnego objawu Raynauda lub [...]

Leczenie

Postępowanie terapeutyczne zależy od rozpoznania charakteru OR, ale w każdym przypadku zwraca się uwagę na konieczność podjęcia właściwych działań profilaktycznych. Chory [...]