9 kwietnia – kto nie podważy orzeczenia lekarza

Organ inspekcji sanitarnej nie może kwestionować merytorycznej treści orzeczenia lekarskiego wydanego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, gdyż orzeczenie to ma znaczenie kwalifikowanej opinii biegłego. Jego ocena przez inspekcję może dotyczyć wyłącznie kwestii formalnych.

Tak stwierdził w wyroku WSA w Białymstoku.

Wydane w tej sprawie orzeczenia lekarskie wykluczyły zawodową etiologię boreliozy u skarżącego. Choć stwierdziły u niego schorzenie odpowiadające jednej z chorób zawodowych, to wskazały na brak podstaw do bezspornego lub z wysokim prawdopodobieństwem powiązania źródła tej choroby z pracą wykonywaną przez skarżącego w nadleśnictwie.

Sygn. akt II SA/Bk 37/15

21 kwietnia – regulamin zakładów psychiatrycznych

Trybunał Konstytucyjny stwierdził brak ustawowych unormowań określających zasady przeprowadzania kontroli osobistej osób przyjmowanych do zakładu psychiatrycznego oraz podstawy ustawowej wprowadzania czasowych ograniczeń możliwości odbywania rozmów telefonicznych przez osoby, względem których stosowane są środki zabezpieczające. W tej sytuacji uznał przepisy rozporządzenia wprowadzające takie ograniczenia za niezgodne z konstytucją ze względu na nieodpowiednią formę prawną ich wprowadzenia.

Sygn. akt U 8/14

21 kwietnia – co trzeba podać na paragonie fiskalnym

WSA w Warszawie orzekł, że na paragonie fiskalnym wystawianym przez placówkę medyczną nie muszą być podane konkretne nazwy procedur medycznych. Odmienne stanowisko reprezentował dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie oraz w indywidualnej interpretacji podatkowej minister finansów. Argumentowali, że grupowe nazwy usług, np. zabieg w zakresie medycyny estetycznej, konsultacja w zakresie medycyny estetycznej, zabieg chirurgii plastycznej, nie pozwalają na jednoznaczne określenie, jaka konkretnie czynność została wykonana.

W ocenie placówki, która wystąpiła o interpretację przepisów w tej sprawie, zamieszczenie na paragonach informacji, jaka dokładnie procedura medyczna została wykonana, może narazić pacjenta na ujawnienie tajemnicy lekarskiej osobom nieuprawnionym. Spółka wniosła skargę do sądu. WSA orzekł, że w niektórych sytuacjach należy dopuścić do stosowania nazw grup, rodzajów towarów czy usług. Zauważył m.in., że ustawa nie zawiera żadnych dodatkowych wymogów do określenia pojęcia „nazwa towaru lub usługi”, szczególnie nie podaje, iż paragony fiskalne drukowane przez kasy rejestrujące mają zawierać nazwy jednostkowe czy też nazwy, które miałyby charakter szczegółowy.

Sygn. akt III SA/Wa 2674/14

23 kwietnia – rozstrzygnięcie konkursu ofert

WSA w Szczecinie wyjaśnił, że dyrektor NFZ, kontrolując wynik postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń, nie może ograniczyć się do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i do porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez różnych oferentów. Ma również obowiązek zindywidualizowania swojej oceny i wyjaśnienia, dlaczego w tym konkretnym przypadku poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów, a także wyjaśnienia wszystkich okoliczności branych pod uwagę przy wydawaniu decyzji.

Sygn. akt II SA/Sz 828/14

13 maja – kto może decydować o leczeniu dziecka

Rodzic może udzielić pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia wyrażającego zgodę na przeprowadzenie zabiegu medycznego u jego małoletniego dziecka.

Wynika to z uchwały, jaką podjął SN, odpowiadając na pytanie Sądu Okręgowego w Lublinie.

Zagadnienie prawne dotyczyło sprawy, w której szpital kliniczny wystąpił do sądu rejonowego o wyrażenie zgody na przeprowadzenie u małoletniej pacjentki badań laboratoryjnych i gastroskopii w znieczuleniu ogólnym.

Sąd rejonowy udzielił zgody. Ustalił jednocześnie, że w imieniu jedynego przedstawiciela ustawowego, ojca małoletniej, zgodę na wykonanie zabiegu wyraziła osoba legitymująca się pełnomocnictwem, które upoważniało do reprezentowania rodzica przed wszystkimi instytucjami, szpitalami, urzędami i organami administracji oraz sądami we wszelkich sprawach związanych z wykonywaną władzą rodzicielską. W ocenie sądu I instancji osobisty charakter czynności związanych z wykonywaniem władzy rodzicielskiej wyklucza udzielenie przez pełnomocnika takiej zgody.