Nowości

Położnictwo: Skuteczne przewidywanie porodu przedwczesnego

Lek. Elżbieta Świeściak

Wykrycie obecności PAMG-1 w wydzielinie szyjkowo-pochwowej jest lepszym wskaźnikiem samoistnego porodu przedwczesnego w ciągu siedmiu dni u kobiet z objawami zagrażającego porodu przedwczesnego niż phIGFBP-1.

Wysokie koszty leczenia wcześniaków i powikłań wcześniactwa wyznaczają potrzebę poszukiwania niezawodnego testu, za pomocą którego można wykluczyć wystąpienie samoistnego porodu przedwczesnego i uniknąć zbędnej hospitalizacji ciężarnych z objawami zagrażającego porodu przedwczesnego. Wiele przebadanych markerów biochemicznych i biofizycznych charakteryzuje się niską wartością predykcyjną zarówno u objawowych, jak i bezobjawowych ciężarnych, jednak łożyskowa mikroglobulina (PAMG-1) i proteina-1 wiążąca fosforylowany insulinopodobny czynnik wzrostu (phIGFBP-1) w połączeniu z ultrasonograficznym pomiarem długości szyjki macicy okazały się specyficzne dla wystąpienia samoistnego porodu przedwczesnego w ciągu siedmiu lub 14 dni u 403 ciężarnych z objawami zagrażającego porodu miedzy 20. a 36,6 tyg. ciąży. Kryteriami włączenia do prospektywnego badania obserwacyjnego było występowanie:

  • skurczów macicy z bólem lub bez bólu,
  • bólu w podbrzuszu,
  • tępego bólu krzyża,
  • uczucia ciężaru w dole brzucha,
  • krwawienia w II lub III trymestrze ciąży,
  • bólu typu miesiączkowego lub kolki jelitowej z biegunką lub bez biegunki,
  • zachowanej ciągłości błon płodowych w badaniu we wziernikach i rozwarcia szyjki macicy ≤ 3 cm.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Komentarz

W pracy porównano przydatność oznaczania PAMG-1 i phIGFBP-1 w połączeniu z pomiarem długości szyjki macicy w przewidywaniu spontanicznego porodu przedwczesnego w [...]