Dostęp Otwarty

Biorąc pod uwagę to, że u pacjentki występuje czynna postać choroby, zalecamy leczenie glikokortykosteroidami podawanymi dożylnie; glikokortykosteroidy doustne stanowią alternatywę. Ponieważ nie ma klinicznych dowodów bezpośrednio wskazujących optymalną metodę podawania i dawki, zalecamy cotygodniowe wlewy metyloprednizolonu (500 mg tygodniowo przez pierwsze 6 tygodni, następnie 250 mg tygodniowo przez kolejne 6 tygodni)35 i jednoczesne monitorowanie czynności wątroby pod kątem działań niepożądanych towarzyszących stosowaniu glikokortykosteroidów. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących tego rodzaju powikłań, należy jednak rozważyć jednoczesne podawanie inhibitorów pompy protonowej oraz bisfosfonianu, szczególnie u chorych z, odpowiednio, podwyższonym ryzykiem powikłań ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego lub osteoporozy posteroidowej. Jeżeli w ciągu 3-4 miesięcy nie nastąpi poprawa oftalmopatii, zalecamy drugi rzut glikokortykosteroidów podawanych dożylnie z radioterapią. Alternatywną metodą terapii jest skojarzenie doustnego prednizonu w mniejszych dawkach i cyklosporyny.43 Gdy oftalmopatia pozostaje nieczynna przez co najmniej 6 miesięcy, można przeprowadzić korekcyjny zabieg chirurgiczny (np. dekompresję chirurgiczną oczodołów, korektę zeza lub operację powiek), w podanej wyżej kolejności.

Ważne jest uzyskanie normalizacji czynności tarczycy. Leczenie izotopami jodu niesie za sobą ryzyko nasilenia oftalmopatii tarczycowej, zatem na ogół, jeśli wybieramy tę metodę leczenia, zalecamy też profilaktyczne podawanie doustnych glikokortykosteroidów. Jeżeli pacjent leczony jest glikokortykosteroidami podawanymi dożylnie, izotopy jodu stosuje się w przerwach między dawkami leków tej grupy. Alternatywną metodą terapii jest leczenie tyreostatykami przez 18-24 miesiące.