Porównanie biologicznego działania octanu glatirameru z działaniem preparatu generycznego

Fadi Towfic,1
Jason M. Funt,1
Kevin D. Fowler,1
Shlomo Bakshi,2
Eran Blaugrund,2
Maxim N. Artyomov,1
Michael R. Hayden,2
David Ladkani,2
Rivka Schwartz,2
Benjamin Zeskind1
Redaktor: Robyn Klein, Washington University, USA

1Immuneering Corporation, Cambridge, Massachusetts, USA

2Teva Pharmaceutical Industries, Petach Tikva, Izrael

Przez dziesięciolecia polityka dotycząca leków generycznych opierała się na umożliwieniu pacjentom ekonomicznego dostępu do bezpiecznych i skutecznych leków przy jednoczesnym utrzymaniu zachęt do opracowywania nowych leków. Zachowanie odpowiedniej równowagi między tymi celami stało się trudniejsze dla lekarzy i instytucji regulujących dostęp do leków, kiedy wykazano dużą skuteczność leków biologicznych i złożonych leków niebiologicznych (NBCD – non-biological complex drugs), ponieważ preparaty generyczne tych leków są trudniejsze do oceny. Celem naszej pracy było opracowanie metod obliczeniowych, które wykorzystują profile transkrypcji do porównania leków oryginalnych z generycznymi, pozwalając na rzetelne scharakteryzowanie różnic działania biologicznego. Połączyliśmy wiele metod obliczeniowych, aby określić, czy różnice ekspresji genów wynikają z losowej zmienności, czy też wskazują w zgodny sposób na różnice biologicznego działania preparatu generycznego w porównaniu z lekiem oryginalnym. Zastosowaliśmy te metody do analizy danych na temat ekspresji genów w mysich splenocytach poddanych działaniu oryginalnego lub generycznego preparatu octanu glatirameru. Użyte metody obliczeniowe dostarczyły wielu danych potwierdzających, że oryginalny preparat octanu glatirameru bardziej jednolite działanie biologiczne w różnych partiach produktu, a także wywierał odmienne działanie na regulatorowe komórki T i komórki linii szpikowej. Podsumowując, opracowaliśmy szlak obliczeniowy, który integruje wiele metod w celu porównania dwóch leków w nowatorski sposób. Ten szlak, a także uzyskane konkretne wyniki odróżniające oryginalny preparat octanu glatirameru od jego preparatu generycznego mogą pomóc lekarzom i instytucjom regulującym dostęp do leków w podjęciu odpowiednich kroków w celu zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności.

Wprowadzenie

Ścieżka rejestracji leków biopodobnych budzi duże zainteresowanie,1 a instytucje regulujące dostęp do leków w Europie i Stanach Zjednoczonych pracują nad zdefiniowaniem właściwych sposobów oceny ich skuteczności i bezpieczeństwa.2 W rezultacie obecnie rozpatrywany jest pierwszy wniosek rejestracyjny biopodobnego przeciwciała monoklonalnego.3 We wszystkich tych przypadkach istotne znaczenie ma wpływ leku generycznego na układ immunologiczny, w tym immunogenność leku.4 Oprócz leków biopodobnych niedawne wysiłki badawcze skierowały uwagę na potrzebę rozwiązań rejestracyjnych dotyczących generycznych wersji złożonych leków niebiologicznych,5 w tym leków liposomalnych, heparyn drobnocząsteczkowych, połączeń żelaza z węglowodanami (iron-carbohydrate drugs) oraz glatiramoidów (polipeptydów).6

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Metody

Wszystkie procedury eksperymentalne były zgodne z akceptowanymi standardami etycznymi dotyczącymi wykorzystywania zwierząt w badaniach naukowych, a także z wytycznymi Committee for [...]

Wyniki

Omówienie

Opracowaliśmy zestaw metod obliczeniowych umożliwiających porównanie działania leku oryginalnego i generycznego na układ immunologiczny.

Uzupełniające informacje

Dodatkowe wymieniane w tekście ryciny i tabele dostępne są pod adresem: http:// journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0083757

Podziękowania

Dziękujemy Kate Mahan za sporządzenie ilustracji naukowych.