Dostęp Otwarty

Aktualności naukowe

Najnowsze badania
Erdafitynib w miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym raku urotelialnym

lek. Bartosz Spławski

Klinika Nowotworów Głowy i Szyi, Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Zmiany w genie kodującym receptor czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR) są powszechne w raku urotelialnym i mogą być związane z niższą wrażliwością na leczenie immunologiczne.

Erdafitynib, inhibitor kinazy tyrozynowej FGFR1-4, wykazał aktywność przeciwnowotworową w modelach przedklinicznych oraz w badaniu fazy I z udziałem pacjentów ze zmianami FGFR.

Do przedstawianego badania fazy II włączano pacjentów z miejscowo zaawansowanym i nieoperacyjnym lub przerzutowym rakiem urotelialnym z uprzednio określonymi zmianami FGFR.

U wszystkich pacjentów stwierdzono progresję choroby podczas cyklu chemioterapii lub po co najmniej jednym cyklu chemioterapii bądź w ciągu 12 miesięcy po neoadiuwantowej lub uzupełniającej chemioterapii. Uprzednia immunoterapia była dozwolona.

Początkowo losowo przydzielono pacjentów do otrzymywania erdafitynibu w trybie przerywanym lub ciągłym w fazie wyboru dawki w badaniu. Na podstawie analizy pośredniej dawkę początkową ustalono na 8 mg na dobę w schemacie ciągłym.

Głównym punktem końcowym był obiektywny wskaźnik odpowiedzi. Kluczowe drugorzędne punkty końcowe obejmowały przeżycie wolne od progresji, czas trwania odpowiedzi i całkowite przeżycie.

Wśród 99 pacjentów leczonych według wybranego schematu mediana cykli erdafitynibu wyniosła pięć. Spośród tych pacjentów 43% otrzymało co najmniej dwie wcześniejsze linie leczenia, 79% miało przerzuty trzewne, a 53% miało klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml/minutę.

Odsetek potwierdzonej odpowiedzi na leczenie erdafitynibem wynosił 40% (3% z całkowitą odpowiedzią i 37% z częściową odpowiedzią). Wśród 22 pacjentów, którzy przeszli uprzednio immunoterapię, potwierdzony odsetek odpowiedzi wyniósł 59%.

Mediana czasu przeżycia bez progresji wyniosła 5,5 miesiąca, a mediana całkowitego czasu przeżycia 13,8 miesiąca.

Zdarzenia niepożądane związane z leczeniem stopnia 3 lub wyższego, które można było opanować głównie poprzez dostosowanie dawki, zgłaszano u 46% pacjentów; 13% pacjentów przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych. Nie stwierdzono zgonów związanych z leczeniem.

Zastosowanie erdafitynibu wiązało się z obiektywną odpowiedzią u 40% wcześniej leczonych pacjentów z miejscowo zaawansowanym i nieoperacyjnym lub przerzutowym rakiem urotelialnym ze zmianami w genie FGFR. Związane z leczeniem zdarzenia niepożądane stopnia 3 lub wyższego były zgłaszane u prawie połowy pacjentów.