Endodoncja

Podchloryn sodu – algorytm postępowania w trakcie płukania kanałów korzeniowych

Dr hab. med. Magdalena Wilczyńska-Borawska1
Lek. dent. Kamila Suchodolska2
Mgr Elżbieta Murawska3

1Samodzielna Pracownia Gerostomatologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, kierownik: dr hab. med. Ewa Dąbrowska

2Indywidualna Praktyka Stomatologiczna

3Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny w Białymstoku im. L. Zamenhofa

Adres do korespondencji: Dr hab. med. Magdalena Wilczyńska-Borawska, Samodzielna Pracownia Gerostomatologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, ul. Akademicka 3, 15-267 Białystok

Dziedzina medycyny, którą jest stomatologia, zalicza się do tych, gdzie wdrażanie najnowocześniejszych technologii, wynalazków i metod leczenia oraz diagnostyki następuje chętnie i szybko. Z drugiej jednak strony, wiele używanych przez lata metod oraz leków nie znalazło godnych następców i dlatego są nadal z dużym sukcesem używane w codziennej praktyce. Przykładem takim jest podchloryn sodu – związek chemiczny w postaci płukanki o różnym stężeniu, używany w leczeniu endodontycznym od kilkudziesięciu lat. W pracy podjęliśmy próbę przedstawienia kilku procedur, które powinny zostać przeprowadzone w trakcie płukania kanałów podchlorynem sodu, mogących znacząco zmniejszyć ryzyko przepchnięcia tego toksycznego związku do tkanek okołowierzchołkowych, kości, struktur anatomicznych oraz tkanek miękkich jamy ustnej.

Podchloryn sodu w medycynie i stomatologii

Podchloryn sodu (NaOCI) jest znaną od ponad 200 lat substancją używaną przez człowieka w medycynie i przemyśle, a od prawie 60 lat używany jest w endodoncji. Początki jego stosowania sięgają Francji XVIII wieku, gdzie chemik C.L. Berthollet w latach 1785-88 po raz pierwszy wytworzył go w postaci podchlorynu potasowego.[1] Od 1792 roku Percy we współpracy z Bertholletem wytwarzali go w dużych ilościach komercyjnie. Produkcja odbywała się w Javel (obecnie Paryż), stąd pochodzi nazwa „woda z Javel”.[1] Właściwości podchlorynów były wówczas chętnie wykorzystywane do bielenia tekstyliów. W swoich badaniach Labarraque (1777-1850) i Semmelweis (1818-1865) zwrócili szczególną uwagę na skuteczność antybakteryjnego, przeciwgrzybiczego i antywirusowego działania produktów zawierających chlor i w latach 1820-22 zaproponowali wykorzystywanie związków podchlorynu sodu w ochronie ran przed zakażeniem oraz kontroli procesu przenoszenia się tzw. gorączki łóżeczka dziecinnego.[2] Podczas I wojny światowej w medycynie wprowadzono NaOCI w postaci 5-proc. „roztworu Dakina” do leczenia ran wojennych.[2]

Dyskusja o stężeniach podchlorynu sodu

Badania roztworów NaOCl o różnej procentowości miały na celu uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jakie stężenie tej toksycznej względem tkanki organicznej substancji będzie optymalne w procedurach medycznych na żywym organizmie ludzkim. Trepagnier i ...

Działanie podchlorynu sodu a bezpieczeństwo

Związek NaOCl ma szerokie spektrum działania antybakteryjnego obejmujące bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz inaktywuje toksyny bakteryjne, wirusy, grzyby, zarodniki. Jego odczyn jest silnie zasadowy. Działanie na tkankę organiczną opiera się...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Podchloryn sodu w medycynie i stomatologii

Podchloryn sodu (NaOCI) jest znaną od ponad 200 lat substancją używaną przez człowieka w medycynie i przemyśle, a od prawie 60 [...]

Dyskusja o stężeniach podchlorynu sodu

Badania roztworów NaOCl o różnej procentowości miały na celu uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jakie stężenie tej toksycznej względem tkanki organicznej substancji [...]

Działanie podchlorynu sodu a bezpieczeństwo

Związek NaOCl ma szerokie spektrum działania antybakteryjnego obejmujące bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz inaktywuje toksyny bakteryjne, wirusy, grzyby, zarodniki. Jego odczyn jest [...]

Podsumowanie

Bezpieczne płukanie kanałów korzeniowych w trakcie leczenia endodontycznego jest kluczowe w osiągnięciu sukcesu leczenia i zadowolenia pacjenta. Powinniśmy pamiętać, że wypełnianie [...]