Co znajdziesz w artykule?
- Czerwone flagi – rozpoznanie zaburzeń wymagających pilnej interwencji
- Podstawowy panel badań diagnostycznych i pierwsza klasyfikacja zmian
- Rola wskaźnika R i odróżnienie żółtaczki hepatocytarnej od cholestatycznej
Spis treści
- Metabolizm bilirubiny – niezbędne minimum
- Wywiad i badanie przedmiotowe – co naprowadza na rozpoznanie
- Badania laboratoryjne pierwszego rzutu
- Wzorce uszkodzenia wątroby – wskaźnik R
- Hiperbilirubinemia z przewagą bilirubiny niesprzężonej
- Wzorzec hepatocytarny – dalsze postępowanie
- Wzorzec cholestatyczny – dalsze postępowanie
- Sytuacje wymagające pilnego skierowania do szpitala
- Praktyczny algorytm postępowania w POZ
- Podsumowanie
Żółtaczka, czyli zażółcenie skóry, błon śluzowych i twardówek wynikające z hiperbilirubinemii, jest częstą przyczyną zgłoszeń pacjentów do placówek podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Diagnostyka różnicowa obejmuje trzy grupy: żółtaczki przedwątrobowe (hemolityczne), wątrobowe (hepatocytarne) i pozawątrobowe (cholestatyczne). Podczas pierwszej wizyty kluczowe są: ocena dominującej frakcji bilirubiny oraz obliczenie wskaźnika R z aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT – alanine