Co znajdziesz w artykule?
- W pierwszej części cyklu poświęconego neuromodulacji w zaburzeniach ruchowych dokonano analizy inwazyjnej formy terapii, takiej jak głęboka stymulacja mózgu (DBS – deep brain stimulation). W drugiej zaś skupiono się na zastosowaniach neuromodulacji nieinwazyjnej w leczeniu tych zaburzeń, m.in. w chorobie Parkinsona (PD – Parkinson's disease), drżeniu samoistnym (ET – essential tremor) i dystonii
Spis treści
Neuromodulacja nieinwazyjna – czym właściwie jest?
Pojęcie neuromodulacji nieinwazyjnej po raz pierwszy przyciągnęło uwagę środowiska naukowego w 1985 r., gdy Barker i wsp. podkreślili znaczenie stymulacji kory ruchowej 1 . Dwie dekady później Krames i wsp. zaproponowali (w 2009 r.) bardziej kompleksową definicję, wg której proces ten obejmuje różnorodne działania, takie jak hamowanie, stymulowanie, modyfikowanie, regulowanie lub terapeutyczna zmiana aktywności
Dodaj do ulubionych
