Szanowni Państwo!

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z kolejnym wydaniem „Pediatrii po Dyplomie”. Jestem przekonany, że zamieszczone w nim artykuły okażą się godne Państwa uwagi, a zawarte w nich treści pomocne w codziennej pracy.

U dzieci niedokrwistość ma często skąpoobjawowy przebieg, co

znacznie utrudnia jej wczesne rozpoznanie, zwłaszcza w przypadkach niedoboru żelaza. Oprócz typowych symptomów, takich jak: bladość skóry i śluzówek, osłabienie oraz zmęczenie, obserwuje się liczne objawy atypowe, które często pojawiają się jako pierwsze. Należą do nich: drażliwość, nadmierne pobudzenie czy apatia. Zaburzeniom koncentracji towarzyszy zwykle pogorszenie wyników w nauce. Spada tolerancja wysiłku, dziecko potrzebuje więcej odpoczynku po aktywności fizycznej. Pogarsza się łaknienie, występują zaburzenia smaku, może pojawić się charakterystyczne spaczenie łaknienia, czyli pica. Pogorszeniu ulega stan włosów, które mają większą skłonność do wypadania, stają się matowe, cienkie i łamliwe. Przedstawione symptomy choroby omówiono w artykule „Nietypowe objawy niedokrwistości u dzieci: drażliwość, pogorszenie koncentracji, zaburzenia snu?”. Wczesne wykrycie atypowych objawów niedokrwistości z niedoboru żelaza przyspiesza rozpoznanie i pozwala na szybkie rozpoczęcie skutecznego leczenia.

Krwawienia z nosa występują u blisko 60% populacji w ciągu życia, choć mniej niż 10% pacjentów wymaga kontaktu z ochroną zdrowia. Krwawienia pojawiają się głównie u dzieci, ale bardzo rzadko poniżej 2 roku życia. Najczęstszymi przyczynami lokalnymi krwawień z nosa są: infekcje górnych dróg oddechowych, uraz, zimne i suche powietrze, alergie, ciało obce w jamie nosowej, skrzywienie lub perforacja przegrody nosa albo guzy. Do przyczyn układowych należą: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia krzepnięcia, choroby krwi, stosowanie leków przeciwkrzepliwych. W artykule „Krwawienia z nosa u dzieci” przedstawiono etiologię krwawień z nosa u pacjentów pediatrycznych oraz postępowanie w razie wystąpienia krwawienia z nosa.

Pokrzywka jest szeroko rozpowszechnioną, heterogenną chorobą skóry, która charakteryzuje się wystąpieniem bąbli i/lub obrzęku naczynioruchowego. Bąble przypominają zmiany, które powstają pod wpływem kontaktu skóry z pokrzywą, od czego pochodzi nazwa choroby. Istotą procesu chorobowego jest obrzęk. Jeśli obrzęk dotyczy górnych warstw skóry właściwej, rozwija się pokrzywka, jeżeli natomiast obejmuje on głębsze warstwy skóry właściwej oraz tkankę podskórną – określa się go mianem obrzęku naczynioruchowego. W artykule „Nawracające pokrzywki u dzieci” omówiono ich patogenezę, naturalny przebieg, klasyfikację i diagnostykę różnicową oraz szczegółowo kolejne etapy postępowania terapeutycznego.

Polecam również zapoznanie się z innymi artykułami prezentowanego numeru „Pediatrii po Dyplomie”. Zapraszam Państwa do lektury.

Następny artykuł:

Nawracające pokrzywki u dzieci