Szanowni Państwo!

W prezentowanym Państwu wydaniu „Neurologii po Dyplomie” mamy przyjemność przedstawić kolejne doniesienia poświęcone zagadnieniom, z którymi jako lekarze spotykamy się w codziennej pracy klinicznej. Bieżący numer rozpoczynamy od artykułu autorstwa prof. Waldemara Broli na temat neuropatii po przebytych infekcjach. Temat jest niezwykle

skomplikowany z uwagi na trudności z faktycznym, a nie domniemanym związkiem między jej wystąpieniem a przebytym wcześniej zakażeniem. Zależność taka potwierdzona badaniami epidemiologicznymi występuje w zespole Guillaina-Barrégo bądź po infekcji w przebiegu boreliozy. Pozostaje mniej widoczna po przebytych infekcjach zarówno wirusowych górnych dróg oddechowych, jak i przewlekłych bakteryjnych. Powikłanie może dotyczyć nie tylko pojedynczego nerwu, lecz także wielu z nich. Podobnie jest z przyczynami neuropatii, których również wyróżnia się wyjątkowo wiele – może bowiem doprowadzić do niej cukrzyca, ale i różnorodne wikłające ją infekcje lub zaburzenia metaboliczne. Kolejnym trudnym zagadnieniem z zakresu tej tematyki jest leczenie neuropatii pozapalnych. Terapia jest trudna, najczęściej objawowa i niestety często nieskuteczna. Niemniej poszerzająca się wiedza pozwala nie tylko coraz lepiej zrozumieć patofizjologię neuropatii, lecz także opracować nowe leki lub ich połączenia, by coraz skuteczniej leczyć pacjentów. O tych wszystkich problemach dowiedzą się Państwo z artykułu „Neuropatie po infekcjach wirusowych – objawy, diagnostyka, postępowanie terapeutyczne, rokowanie”.

W kolejnym doniesieniu dr Arkadiusz Stęposz obszernie omawia zagadnienie osłabienia funkcji poznawczych u chorych na stwardnienie rozsiane. Jak pokazują ostatnie badania, zjawisko to pozostaje w bezpośrednim związku z progresją niepełnosprawności niezależną od rzutów choroby i atrofii mózgu. Autor artykułu podkreśla, że w ostatnim czasie rośnie zainteresowanie rolą funkcji poznawczych jako wczesnego i czułego wskaźnika tej ukrytej progresji.

W numerze 4/2026 naszego pisma znalazły się też nowinki dotyczące nowoczesnego podejścia do leczenia padaczki lekoopornej i roli neuromodulacji. Problem jest niezwykle ważny, ponieważ u znacznej części pacjentów nie udaje się uzyskać pełnej kontroli choroby, mimo stosowania nawet dwóch bądź trzech leków przeciwpadaczkowych, i to najnowszych generacji. Chorzy ci pozostają największym wyzwaniem współczesnej epileptologii. O aktualnych możliwościach ograniczenia wystąpienia napadów dowiedzą się Państwo z artykułu autorstwa lek. Kamila Wężyka pt. „Nowoczesne podejście do leczenia padaczki lekoopornej. Rola terapii neuromodulacyjnych i nowych leków przeciwnapadowych”.

W dalszej części „Neurologii po Dyplomie” znajdą Państwo doniesienia o znaczeniu mało znanego objawu pośladka w diagnostyce zespołów bólowych kręgosłupa oraz opis przypadku chorej na migrenę epizodyczną, którą poddano leczeniu fremanezumabem – przeciwciałem monoklonalnym ukierunkowanym na neuropeptyd reaktywowany genem kalcytoniny (CGRP). Ważnymi opracowaniami są też artykuły, z których jeden (autorstwa prof. Józefa Opary) został poświęcony roli neuromodulacji w leczeniu zaburzeń ruchowych w chorobie Parkinsona i dystonii, a drugi (pióra prof. Iwony Sarzyńskiej-Długosz) – spastyczności po udarze. Nie zabraknie też działu „Aktualności naukowe”, w którym o najnowszych badaniach piszą lek. Bartłomiej Borawski przy wsparciu Mieszka Wasilewskiego.

Mam nadzieję, że zebrane w bieżącym numerze artykuły znajdą Państwa uznanie i będą pomocne w codziennej pracy z chorymi. Życzę udanej lektury.