prof. dr hab. n. med. Agnieszka Owczarczyk-Saczonek
W niniejszym artykule opisano przypadek 60-letniego mężczyzny, u którego rozpoznano erytrodermię. Na jego podstawie omówiono diagnostykę i postępowanie z chorymi z podobnymi schorzeniami w ramach szpitalnego oddziału ratunkowego (SOR). Przedstawiono też praktyczny algorytm postępowania i wskazania do pilnej hospitalizacji
Erytrodermia jest rzadkim, jednak klinicznie bardzo istotnym stanem, ponieważ może stanowić manifestację ciężkiej reakcji polekowej uogólnionego procesu zapalnego, a nawet choroby nowotworowej. Tak rozległe zajęcie skóry nierzadko wiąże się z ryzykiem szybkiego pogorszenia stanu ogólnego pacjenta oraz koniecznością pilnej diagnostyki i hospitalizacji. Szacuje się, że w Europie roczna zapadalność na erytrodermię wynosi 1-2 przypadki/100 000 osób/rok, co podkreśla rzadkość problemu, ale nie
Dodaj do ulubionych
