Dostęp Otwarty

Nowości

Neurologia: Zastosowanie czynnika wzrostu nerwów (NGF)

Dr n. med. Piotr Warakomski

Podawanie NGF w postaci kropli ocznych oceniono jako bezpieczną, możliwą do zastosowania strategię zapobiegania utraty wzroku związanej z glejakami dróg wzrokowych.

Glejaki dróg wzrokowych u dzieci są nisko zróżnicowanymi nowotworami, które charakteryzuje powolna progresja oraz stopniowa utrata pola widzenia. Obecnie nie ma uznanego sposobu leczenia zapobiegającego utracie wzroku w nowotworach tego rodzaju. Przeprowadzone badanie oceniało zastosowanie NGF (nerve growth factor), czyli czynnika wzrostu nerwów, by zapobiec ograniczeniu pola widzenia spowodowanego glejakami. Badania podwójnie zaślepione drugiej fazy klinicznej przeprowadzono wśród 18 dzieci w wieku od 2 do 23 lat.

U wszystkich stwierdzono wolno rosnące glejaki oraz ostrą utratę pola widzenia. U 10 losowo wybranych zastosowano dziesięciodniowy okres leczenia czynnikiem wzrostu nerwów w postaci kropli ocznych. Ośmioro dzieci otrzymywało placebo. Wszyscy pacjenci poddani byli badaniu pola widzenia, wzrokowych potencjałów wywołanych oraz elektroretinografii i badaniu MRI. Ocenę po leczeniu przeprowadzono po 30, 90 i 180 dniach. Leczenie NGF powodowało statystycznie znamienną poprawę parametrów elektrofizjologicznych, nieobserwowaną w grupie otrzymującej placebo. Nie stwierdzono żadnych skutków ubocznych zastosowania NGF. Autorzy badania oceniają podawanie NGF w postaci kropli ocznych jako bezpieczną, możliwą do zastosowania strategię zapobiegania utraty wzroku związanej z glejakami dróg wzrokowych.

Komentarz

Glejaki występujące u dzieci są nowotworami nieuleczalnymi i jakakolwiek strategia zmierzająca do zahamowania utraty pola widzenia byłaby niezwykle użyteczna. Aktualnie nie zarejestrowano żadnej metody terapeutycznej zapobiegającej pogorszeniu funkcji wzroku związanej z glejakami. NGF był pierwszą opisaną neurotrofiną. Badania eksperymentalne wykazują, iż NGF podany w formie kropli ocznych do spojówki może osiągnąć siatkówkę i skrzyżowanie wzrokowe (Lambiase, 2005) oraz korę mózgu (Capsoni, 2009). O ile badania włoskich uczonych się potwierdzą, byłoby możliwe zapobieganie utracie pola widzenia spowodowanej przez nadal nieuleczalny nowotwór.