Małoinwazyjne leczenie chorób tarczycy

dr hab. n. med. Aleksander Konturek

prof. UJ prof. dr hab. n. med. Marcin Barczyński

III Katedra Chirurgii Ogólnej, Klinika Chirurgii Endokrynologicznej, Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

Adres do korespondencji: dr hab. n. med. Aleksander Konturek, prof. UJ
III Katedra Chirurgii Ogólnej, Klinika Chirurgii Endokrynologicznej, Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński
ul. Prądnicka 35-37, 31-202 Kraków, e-mail: okont@mp.pl

  • Na czym polega minimalnie inwazyjna chirurgia tarczycy?
  • Próba klasyfikacji zabiegów wykonywanych na gruczole tarczowym
  • Omówienie i porównanie nowoczesnych metod operacyjnego leczenia schorzeń tarczycy

W ciągu ostatnich trzech dekad obserwujemy bardzo dynamiczny rozwój chirurgii tarczycy. Udoskonalenie instrumentarium i wprowadzenie nowoczesnych technologii wizualizacyjnych oraz technik robotowych stały się wyznacznikami przemian w podejściu do samych zabiegów, a wzrastająca świadomość pacjentów w dążeniu do ograniczenia dolegliwości bólowych, eliminacji blizn pooperacyjnych w widocznych miejscach na skórze oraz szybkiego powrotu do codziennego życia wyznaczyły nowe trendy w operacyjnym leczeniu schorzeń tarczycy.

Chirurgia tarczycy jest nierozerwalnie związana z osobami Emila Theodora Kochera, Theodora Billrotha i Williama Halsteda, którzy jako jedni z pierwszych zwrócili uwagę na patofizjologie gruczołu tarczowego. Dokonali oni diametralnego jak na ówczesne czasy zwrotu w chirurgii tarczycy, kładąc nacisk na zmniejszenie śmiertelności okołooperacyjnej i poprawę rokowania w tej grupie pacjentów. Obecnie coraz częściej za ojca nowoczesnej techniki chirurgicznej uważa się Franka Laheya, który na początku lat 30. XX wieku przeprowadził wraz ze swoim zespołem ponad 3000 tyreoidektomii i nie odnotował poważnych powikłań, szczególnie w zakresie porażenia nerwu krtaniowego wstecznego i wiążących się z tym zmian w aparacie mowy. Dokładna znajomość anatomii i fizjologii w połączeniu z uważnym preparowaniem życiowo ważnych struktur anatomicznych przyczyniły się do znaczącej poprawy jakości zabiegów na gruczole tarczowym i wyznaczyły standardy techniki operacyjnej. Ewolucja, jaka dokonała się na przestrzeni ostatnich 30 lat w chirurgii tarczycy dzięki wykorzystaniu nowoczesnego instrumentarium i technik obrazowania, przyczyniła się do opracowania nowych, alternatywnych i bardziej złożonych procedur operacyjnych, począwszy od wspomaganych endoskopowo minimalnie inwazyjnych zabiegów z dostępu szyjnego poprzez zabiegi całkowicie endoskopowe wspomagane robotowo do operacji z wykorzystaniem naturalnych otworów ciała1,2.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Wybrane techniki chirurgiczne stosowane w operacjach gruczołu tarczowego

Patrząc na mnogość i różnorodność dostępów operacyjnych, a także definicji odnoszących się do nowoczesnych technologii w chirurgii gruczołu tarczowego, na podstawie danych z piśmiennictwa i własnego [...]

Podsumowanie

Należy zaznaczyć, że mnogość technik zabiegowych wykorzystujących nowoczesne instrumentarium i technologie wizualizacji umożliwiła zmianę podejścia do chirurgii tarczycy. I choć innowacje mogą być [...]