Temat numeru

Przyszłość leczenia wypadania narządów miednicy

1Cara Ninivaggio, MD, FACOG
2Gena Dunivan, MD, FACOG

1Fellow, Division of Female Pelvic Medicine & Reconstructive Surgery, Department of Obstetrics and Gynecology, University of New Mexico, Albuquerque, Nowy Meksyk

2Associate Professor, Fellowship Program Director, Division of Female Pelvic Medicine & Reconstructive Surgery, Department of Obstetrics and Gynecology, University of New Mexico, Albuquerque, Nowy Meksyk

Zapotrzebowanie na operacje z powodu wypadania narządów miednicy zwiększa się, a ich techniki się zmieniają.

ZAGADNIENIA KLUCZOWE

  • Poznanie celów pacjentki jest kluczem do wyboru sposobu leczenia.
  • Chirurdzy często koncentrują się na anatomicznym powodzeniu zabiegów korekcji wypadania narządów miednicy, ale ta korekcja nie zawsze wiąże się z satysfakcją pacjentki.


W przybliżeniu u jednej czwartej kobiet w Stanach Zjednoczonych występuje co najmniej jedna choroba przepony miednicy, taka jak nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca lub wypadanie narządów miednicy (POP – pelvic organ prolapse). POP, czyli zstępowanie pęcherza moczowego, macicy lub jelita do pochwy, wywołuje objawy ucisku w obrębie miednicy lub powoduje powstanie uwypuklenia, które kobieta może wyczuć i/lub zobaczyć. W zależności od stosowanej definicji częstość występowania POP, które jest kłopotliwe dla pacjentki, wynosi od 3 do 8%.1,2 Przed osiągnięciem wieku 80 lat operację z powodu nietrzymania moczu lub wypadania narządów miednicy wykonuje się u około 20% kobiet.5

Przewiduje się, że w ciągu następnych 40 lat zapotrzebowanie na operacje z powodu wypadania narządów miednicy zwiększy się o prawie 50%.2 W miarę ewolucji poglądów na temat POP zmieniały się również techniki chirurgiczne i wyniki leczenia, a obecnie możliwych jest wiele sposobów leczenia – od postępowania wyczekującego i metod niechirurgicznych (takich jak fizykoterapia i usuwalne wkładki) do operacji. Metody leczenia chirurgicznego również są bardzo różne, od rekonstrukcji pochwy z użyciem lub bez użycia sztucznych materiałów do innych metod z dostępu przezbrzusznego lub przezpochwowego.

W niniejszym artykule dokonałyśmy przeglądu możliwości leczenia wypadania narządów miednicy, a także omówiłyśmy znaczenie uwzględnienia preferencji pacjentki w procesie decyzyjnym.

Poradnictwo

Omawianie możliwości leczenia wypadania narządów miednicy musi rozpoczynać się od edukacji pacjentki, wyrażenia przez nią celów i wspólnego podejmowania decyzji w celu wyboru najlepszego zindywidualizowanego sposobu postępowania. Tradycyjnie chirurdzy często koncentrują się na anatomicznym powodzeniu zabiegu, czyli korekcji wypadania z uzyskaniem położenia narządów wysoko w miednicy, ale ta korekcja nie zawsze wiąże się z satysfakcją pacjentki. Na przykład pacjentka, u której po operacji naprawczej nie ma już objawów wynikających z uwypuklania się narządów miednicy do światła pochwy, ale pozostało nietrzymanie moczu, może być niezadowolona z wyników naprawy chirurgicznej mimo „anatomicznego” sukcesu zabiegu. W rzeczywistości osiągnięcie celów naprawy POP jest w znacznym stopniu zależne od wyeliminowania objawów inkontynencji.3 Definicja udanej naprawy wypadania narządów miednicy została więc zmodyfikowana, aby uwzględniać również postrzeganie przez pacjentkę całego szeregu objawów ze strony przepony miednicy, efekt czynnościowy oraz satysfakcję.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Niechirurgiczne leczenie wypadania narządów miednicy

Metody zachowawcze są właściwe u pacjentek, które nie chcą być operowane, są nieodpowiednimi kandydatkami do leczenia chirurgicznego z powodu chorób współistniejących [...]

Leczenie chirurgiczne

Opieka ukierunkowana na pacjentkę oraz angażowanie pacjentek w decyzje dotyczące postępowania mają zasadnicze znaczenie w przypadku rozważania planowej operacji. Klinicyści muszą [...]

Szczególne rozważania

Zabiegi z dostępu przezpochwowego z wykorzystaniem siatki (TVM – transvaginal mesh) zaczęto wykonywać w nadziei na poprawę skuteczności leczenia w porównaniu [...]

Podsumowanie

Ginekolodzy-położnicy są często pierwszymi lekarzami, którzy wykrywają wypadanie narządów miednicy i rozpoczynają leczenie tego stanu. Obowiązkiem ośrodków prowadzących szkolenie rezydentów jest [...]