Codziennie zdajesz egzamin z medycyny

Codziennie zdajesz egzamin z medycyny

Pytania przygotowali lek. Hanna M. Winiarska i dr hab. n. med. Szczepan Cofta

Katedra i Kliniki Pulmonologii, Alergologii i Onkologii Pulmonologicznej, Szpital Kliniczny Przemienienia Pańskiego, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

Adres do korespondencji: dr hab. n. med. Szczepan Cofta, Klinika Pulmonologii, Alergologii i Onkologii Pulmonologicznej, Szpital Kliniczny Przemienienia Pańskiego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, ul. Szamarzewskiego 84, 60-569 Poznań; e-mail: szczepan.cofta@skpp.edu.pl

Ten dział jest wzorowany na pytaniach z trzeciego etapu egzaminu USMLE® (United States Medical Licensing Examination®). USMLE® jest trójstopniowym egzaminem, którego pierwsze dwa etapy zdawane są podczas studiów, natomiast ostatni, trzeci etap – zwykle podczas rezydentury. W Stanach Zjednoczonych pozytywny wynik tego egzaminu jest warunkiem uzyskania licencji na wykonywanie zawodu lekarza. Taka metoda sprawdzania wiedzy i umiejętności jest najbardziej wartościowa w edukacji medycznej. Stosuje ją również American Board of Internal Medicine® – instytucja przeprowadzająca w Stanach Zjednoczonych egzamin specjalizacyjny z chorób wewnętrznych. Do takiej formy zadawania pytań dąży się także podczas przygotowania egzaminów specjalizacyjnych w Polsce.

1. Pacjent, lat 30, z rozpoznaną przed kilku laty astmą został przyjęty na szpitalny oddział ratunkowy (SOR) z powodu napadu bardzo silnej duszności, który rozpoczął się 2 godziny wcześniej. Wywiad trudny do zebrania: pacjent w kontakcie logicznym, ale duszność utrudnia mówienie. W badaniu przedmiotowym: częstość rytmu serca (HR – heart rate) 125/min; nad polami płucnymi liczne świsty wydechowe. Widoczny wzmożony wysiłek oddechowy, saturacja 88%. W gazometrii krwi tętniczej: pH 7,40, saturacja tlenem (SO2) 88%, ciśnienie parcjalne tlenu we krwi tętniczej (pO2) 70 mmHg, ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla we krwi tętniczej (pCO2) 42 mmHg. Jakie powinno być postępowanie?

a. Podawanie krótko działającego β2-adreno-mimetyku wziewnie, tlenoterapia bierna

b. Podawanie krótko działającego β2-adre-nomimetyku i glikokortykosteroidu wziewnie, tlenoterapia bierna

c. Podawanie krótko działającego β2-adreno-mimetyku wziewnie, glikokortykosteroidu ogólnoustrojowo, tlenoterapia bierna

d. Podawanie krótko działającego β2-adreno-mimetyku wziewnie, glikokortykosteroidu ogólnoustrojowo, tlenoterapia bierna, dołączenie bromku ipratropium

e. Z uwagi na niską saturację i wzmożony wysiłek oddechowy konieczna niezwłoczna intubacja i przekazanie pacjenta na oddział intensywnej terapii

Komentarz

Na podstawie objawów można rozpoznać ciężkie zaostrzenie astmy oskrzelowej. W każdym stopniu nasilenia zaostrzenia należy stosować krótko działający β2-mimetyk wziewnie oraz glikokortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym (doustnie lub parenteralnie). W zaostrzeniu co najmniej umiarkowanym należy dołączyć tlenoterapię, w ciężkim natomiast dodatkowo bromek ipratropium. Każdorazowo należy ocenić wskazania do przyjęcia na oddział intensywnej terapii, jednak w powyższej sytuacji nie powinno się intubować pacjenta przed próbą leczenia farmakologicznego.