Dostęp Otwarty


Pomocne może być także celowane stosowanie szybkich testów diagnostycznych, np. nowych testów molekularnych (wykorzystujących amplifikację DNA) czy bakteriofagów oraz uważne monitorowanie stanu klinicznego i izolacja pacjentów, u których podejrzewa się zakażenie.

Inne metody

Przydatne są metody polegające na indywidualizowaniu opieki, w tym zastosowanie bezpośrednio nadzorowanej terapii oraz tabletek wieloskładnikowych (zawierających dwa albo trzy leki). Niedawno opracowano kilka nowych silnych leków, które prawdopodobnie pozwolą na wprowadzenie skuteczniejszych i krótszych schematów leczenia.17 Należą do nich chinolony, np. moksyfloksacyna, nitroimidazopiran PA-824, diarylochinolina TMC207 (R207910) oraz długodziałające ryfamycyny (np. ryfapentyna).18

Koinfekcja HIV

Leczenie gruźlicy u osób zakażonych HIV jest problemem złożonym. Istnieje wiele możliwych interakcji między lekami stosowanymi w obu chorobach. W rezultacie często konieczna jest modyfikacja standardowej terapii gruźlicy, tak by utrzymać skuteczność leków antyretrowirusowych. U około 1/3 pacjentów z koinfekcją w trakcie leczenia pojawia się zespół odbudowy odporności (immune reconstitution inflammatory syndrome – IRIS).19 Tłumacząc najprościej, jest to coś w rodzaju „paradoksalnej reakcji” objawiającej się nagłym pogorszeniem stanu klinicznego w czasie skutecznego wcześniej leczenia. Zaleca się, by w przypadku koinfekcji HIV i prątkiem gruźlicy leczenie prowadzić w ośrodkach zatrudniających odpowiednich specjalistów.

Wnioski

Gruźlica jest globalnym problemem, który sam nie zniknie. Do jej opanowania niezbędny jest duży stopień czujności klinicznej. Mimo dostępności nowych metod diagnostycznych rozpoznanie aktywnej i utajonej gruźlicy jest trudne. Problem komplikuje dodatkowo koinfekcja HIV i rosnąca częstość zakażeń szczepami wielolekoopornymi. Standardem jest dziś terapia czterolekowa, stosowana przez co najmniej sześć miesięcy. Jest nadzieja, że wkrótce pojawią się skuteczne, ale krótsze schematy leczenia.